Het samenleven van de mens met zijn huisdieren (1)

Bron: Onze hond 2003
Auteur: Maarten kappen

Zolang als de mens huisdieren heeft wordt er gesproken over de diverse voor- en nadelen hiervan voor het welzijn en de welvaart van de mens. In striktere zin wil ik in de komende artikelen hieruit een aantal bijzondere maar ook praktische aspecten naar voren halen. Zo zijn er bijvoorbeeld vele positieve effecten aan het houden van een of meerdere huisdieren op de ontwikkeling van kinderen. Wist u verder dat de gemiddelde huisdiereneigenaar een lager cholesterolgehalte heeft, en een lagere bloeddruk dan degene die geen huisdieren heeft, met andere woorden dat er aanwijzingen zijn dat er gezondheidsbevorderende kanten zijn aan het hebben van huisdieren zoals een hond. Nog los van het gegeven dat de eigenaar meer beweging en meer sociale contacten opdoet tijdens het uitlaten van zijn hond.

Aan het andere eind van de schaal hebben we de ziekten die we kunnen oplopen juist vanwege het nauw samenleven met onze huisdieren. Met noemt dit zoönosen, ziekten die van het dier naar de mens overdraagbaar zijn. Dit kan door direct contact, maar ook via uitwerpselen, via onze voeding (besmet vlees bijvoorbeeld) of door andere overbrengers zoals bijvoorbeeld een teek. Gezien de actuele situatie rond het vogelpestvirus, waarbij gebleken is dat dit ook voor de mens tot problemen kan leiden, en het SARSvirus, dat waarschijnlijk zijn oorsprong vindt in de slang, wil ik in dit artikel beginnen met de zoönosen te bespreken. Hierbij zullen de ziekten die het houden van honden met zich meebrengen de boventoon voeren.

Hoe vaker en inniger het contact tussen de mens en zijn huisdier, des te groter de kans op de overdracht van ziekteverwekkende kiemen. De uiteindelijke gevolgen zijn sterk afhankelijk van de weerstand van de betreffende mens. Jonge kinderen, oudere mensen en mensen met bepaalde weerstandsverminderende ziektes lopen het meeste gevaar hierbij.

De volgende specifieke zoönosen wil ik bespreken:

Spoelworminfecties van de hond, de ziekte van Lyme (dit artikel),
de hondenbeet , en schimmel en schurftinfecties (volgend artikel).

Spoelworminfekties of toxocariose.

De hondenspoelworm Toxocara Canis is heel veel voorkomend bij onze Nederlandse honden. Ondanks ontwormen zien we veel problemen bij met name jonge honden. De eieren die door deze wormen in de darmen van de hond worden geproduceerd, komen met de ontlasting in het milieu, vooral in de bodem. Via spelen in het zand of ander contact met de grond, en het niet voldoende wassen van de handen hierna, kunnen de eieren via de mond in het maagdarmkanaal van de mens terechtkomen. Dan vormt zich uit het ei een larve, en deze kan door passage van de darmwand in het bloedvatstelsel terechtkomen.

• zoveel mogelijk direct opruimen van de ontlasting van de hond, hetgeen overigens uit normale fatsoensoverwegingen ook al het geval zou moeten zijn
• regelmatig, minimaal 2 keer per jaar ontwormen van de honden met een deugdelijk ontwormmiddel
• vermijden van besmette plaatsen (uitlaatplaatsen etc) als speelplek door kinderen
• leer kleine kinderen dat er gevaren zijn aan het eten van zand en grond
• goed wassen van de handen na spelen of werken in het zand
• goed afdekken van de zandbak, hetgeen ook van belang is voor het vermijden van de kattenbakziekte (toxoplasmose)